Mijn naam is Michelle Vossenaar en ik heb door opleidingen en levenservaringen een hoge mate van eigen-wijsheid ontwikkeld. Mijn kwetsbaarheid is mijn kracht.

De rode draad in mijn leven is het te willen leren, filosoferen en creatief bezig te zijn met fotografie, teken en schilderen.

In de donkerste periodes van mijn leven, heb ik geleerd dat dit een prachtige manier is, om even bij emoties stil te gaan staan. En vooral om ze te verwerken.

Zelf heb ik 

In de blog zou je wat artikelen kunnen vinden die mijn ervaringen op mijn ervaringen inzoomen.  PTSD. From Surviving to Thriving

In het leven heb ik al vroeg moeten accepteren, dat liefde en geluk niet van zelf sprekend is. Ik groeide op in een onevenwichtig gezin. Als enigste en de jongste dame tussen oudere broers en een onstabiele moeder. Mijn vader was niet in beeld.


Door de onstabiele en ongezonde leefsituatie waarin ik ‘opgroeiende’ ben ik via Jeugdzorg naar Frankrijk gegaan. Om daar mijzelf even een harde reset te mogen geven. Ik mocht wonen bij een frans gezin en mee helpen bij hun bedrijf.
Het was een eenzame ervaring, ik spreek geen frans en het gezin bij wie ik terecht kwam sprak geen Engels.
Ik had alleen mijzelf om mee te praten. 


Dit heeft mij geleerd dat pijn een motivatie kan zijn voor iets moois. En mijn motivatie om mijzelf hierin te ontwikkelen werd geboren. 

Door het leven heen heb ik veel geleerd, de meeste dingen heb ik mijzelf moeten aanleren en ook weer moeten afleren. Tegenwoordig heb ik meer inspirerende bronnen om mij heen die het leerproces positief beïnvloeden.

Ik moest leren dat, ik er mag zijn. Vele situaties kon ik rationeel goed benaderen maar mijn hart bleef toch verdrietig.

Trauma’s, angst, depressies, schuldgevoelens, schaamte, leegte maar ook boosheid. Ze waren allemaal een deel geworden van wie ik was. En ik voelde mij onbegrepen. 

'Het verleden' belemmerde mij in allerlei aspecten van het leven.
Toen ik bezig ging met het uiten van emoties, zonder grenzen via kunst en fotografie, kreeg ik weer een betere band met mijzelf. Ik hoorde mijzelf.  Ik begon vrienden te worden met mijzelf.

Ik begreep mijzelf steeds beter. En hierdoor begrepen anderen mensen mij ook weer.

Vooral bij het maken van kunst kwamen er mooie gesprekken op gang. De verbindingen werden weer beter.


‘je kan niet vluchten van je hart, dus  je kan beter maar gaan luisteren wat ze te zeggen heeft ‘


Ik leerde om situaties, mijn emotionele ervaringen van vanuit andere perspectieven te bekijken.
Ik ben maatschappelijke zorg, nlp en lifecoach gaan studeren. 

Hierdoor kreeg ik steeds meer handvatten om mijzelf te ontwikkelen.

Kennis, wijsheid en ervaring gaan heel goed samen.

 

En nog steeds werk ik aan mijzelf,  dit zal ik waarschijnlijk blijven doen.Getraumatiseerd, ik? Ja.

Accepteren is iets wat je elke dag opnieuw moet doen. 

Mijn rol als ervaringsdeskundige maar ook als coach probeer ik subtiel te combineren. Ook leer ik graag van jou, om de hulpverlening te stimuleren in ontwikkeling. 

Ik kan mijzelf goed verplaatsen in jou situatie en/of gevoelsleven. 

Ik zal open met jou zijn, je kan mij alles vragen. Alles wat in onze sessies zal worden besproken zal tussen ons blijven.

Voor een kennismakingsgesprek kan je mij bereiken via info@thesoulofminds.com

Warme groet,

Michelle